Personality Development

                                         “Dasopadesam”

                                    The Ten Commandments

                                     Paramacharya Maha Swamigal

                            JagadGuru Shri Chandrasekarendra Saraswati

  1. One of our duties as human beings is to avail ourselves of every opportunity to do good to others. The poor can serve others by their loyal work to the country and the rich by their wealth to help the poor. Those who are influential can use their influence to better the condition of the lowly. That way we can keep alive in our hearts a sense of social service
  2. Man by himself cannot create even a blade of grass. We will be guilty of gross ingratitude if we do not offer first to God what we eat or wear – only the best and choicest should be offered to Him.
  3. Life without love is a waste. Everyone should cultivate “Prema” or love towards all human beings, bird and beast.
  4. Wealth amassed by a person whose heart is closed to charity, is generally dissipated by the inheritors: but the family of philanthropists will always be blessed with happiness.
  5. A person who has done a meritorious deed will lose the resulting merit if he listens to the praise of others or himself boasts of his deeds.
  6. It will do not good to grieve over what has happened. If we learn to discriminate between good and evil, that will guard us from falling into the evil again.
  7. We should utilise to good purpose, the days of our life-time. We should engage ourselves in acts which will contribute to the welfare of others rather than to our selfish desires.
  8. We should perform duties that have been prescribed for our daily life and also be filled with devotion to God.
  9. One attains one’s goal by performance of one’s duties.
  10. Jnana is the only solvent of our troubles and sufferings.

“మహాభారతం” నుండి
నేర్చుకోవాల్సిన 14 ముఖ్యమైన పాఠాలు
***********************************

1.జీవితంలో గెలవడానికి జాలి, దయ, మంచితనం మాత్రమే ఉంటే చాలదు:
కర్ణుడు అంటేనే మంచితనానికి, దాన, ధర్మలకి పెట్టింది పేరు, కాని సమయాన్ని బట్టి నడుచుకోక పోవడం వలన చెడు (కౌరవుల) వైపు నిలబడి ప్రాణాలని పోగొట్టుకున్నాడు, కావున జీవితంలో గెలవాలంటే మంచితనంతో పాటు చుట్టూ ఉండే సమాజ పరిస్థితులని, సమయాన్ని బట్టి నడుచుకోవాలి.

2.చెడు స్నేహం ఊహలకి కూడా అందని విధంగా మీ జీవితం నాశనం చేయొచ్చు:
శకుని..పరోక్షంగా కౌరవ సామ్రాజ్యం మొత్తాన్ని నాశనం చేసి,వారితో స్నేహంగా వారి ఆస్థానంలో ఉంటూనే వారికి కలలో కూడా ఊహించని పరాజయాన్ని మిగిల్చాడు,జీవితంలో శకుని లాంటి వారి సలహాలని దూరం పెట్టాలి.

3. ఎటువంటి బేధాలు చూడని నిజమైన స్నేహం జీవితంలో ఉన్నత స్థానానికి తీసుకెళ్తుంది…
పాండవులు శ్రీ కృష్ణుడిని ,కౌరవులు కర్ణుడిని పొందటం అది వారికి యుద్ధం సమయంలో ఏ స్థాయిలో ఉపయోగపడిందో తెలిసినదే ,కర్ణుడి లేని రారాజు బలం ఏ పాటిదో ,కౌరవ సేనకు కర్ణుడు ఏ స్థాయి ధైర్యమో తెలిసిన సంగతే కదా, కుల,మత, పేద మరియు ధనిక భేదాలని చూడకుండా మంచివారితో స్నేహం చేసేవారు ఖచ్చితంగా జీవితంలో గెలుస్తారు.

4.అధికం అనేది అత్యంత ప్రమాదకరం:
కౌరవుల తల్లి అయిన గాంధారీ కి వంద మంది కుమారులు ఉండటం వల్ల వారిని పెంచటంలో చాలా కష్టపడాల్సి వచ్చింది, ,రాజ్యాన్ని బిడ్డలకి సమంగా పంచటమూ వారి బాగోగులు చూస్తూ క్రమశిక్షణతో పెంచటమూ కూడా చాలా కష్టం, అలాగే దుర్యోధనుడికి ఉన్న అధికమైన కోపం, అధికమైన రాజ్యకాంక్ష కారణంగా కౌరవులు నాశనం అయ్యారు..! కాబట్టి అన్ని చోట్ల ముఖ్యంగా చెడు పక్షాన అధికం అనేది అత్యంత ప్రమాదకరం.

5. ఎవరి పనులు వారే చేసుకోవడం:
అరణ్య వాసం, అజ్ఞాతవాసంలోఉన్న పాండవులకి వాళ్ళు నేర్చుకున్న ఇంటిపనులు, వంట పనులు చాలా ఉపయోగపడ్డాయి, అలాగే మనం కూడా మన అవసరాల కోసం అయినా కొన్ని పనులు నేర్చుకోవాలి.

6.మనకి సంబంధించిన దాని కోసం ఎంత కష్టమైన పోరాడాలి:
కౌరవులతో పోల్చుకుంటే పాండవుల సైన్యం చాలా తక్కువగా ఉన్న పాండవులు తమ కష్టాన్ని మాత్రమే నమ్ముకొని చిత్తశుద్ధితో పోరాటం చేసి విజేతలుగా నిలిచారు

7. అతి ప్రేమ నష్టం కలిగిస్తుంది:
ధృతరాష్ట్రుడు అటు బిడ్డల మీద ప్రేమ ఇటు తను నమ్ముకున్న సిద్దాంతాల మధ్య ఎలా నలిగిపోయాడో ,కొడుకుల వినాశనం అంతా తెలుస్తున్నా వారి తప్పులని ఆపలేకపోయాడు ,అదే ధృతరాష్ట్రుడు తన బిడ్డల మీద అంత ప్రేమని పెంచుకోక వారిని క్రమశిక్షణలో పెట్టి ఉంటే విషయం అంత వరకూ వెళ్ళేది కాదేమో. ఎవరి మీద అయిన అతి ప్రేమ, అతి నమ్మకం నాశనానికి, మోసానికి దారితీస్తాయి.

8. విద్య జీవితాంతం నేర్చుకోవటమే మీకు ఉత్తమ బహుమతి:
అర్జునుడు తన జీవితం ఆసాంతం విద్యలు నేర్చుకుంటూనే ఉన్నాడు .ద్రోణా చార్యుల వారి నుండీ యుద్ద శాస్త్రం ,దైవ సంబంధమైన ఆయుధాల వాడకం ఇంద్రుడు ద్వారా ,మహదేవుడి నుండి పాశుపతాస్త్రం, యుధిష్టరుడు, కృష్ణుడి నుండి మరెన్నో రాజ నీతులు ఇలా ప్రతి దశలోనూ అభ్యసించటమే అర్జునుడికి ఓ ప్రత్యేకస్థానం దక్కింది, నిత్యం నేర్చుకోవడం వలన ఖచ్చితంగా విజయం సాధించవచ్చు.

9.కొన్నిసార్లు శత్రువులు కూడా మిత్రుల రూపంలో ఎదురవుతారు:
కౌరవుల పక్షాన ఎంతో మంది ఉన్నా వాస్తవానికి వారిలో చాలా మంది పాండవులకి సహాయపడ్డ వాళ్ళే ,భీష్మ ,విదుర ,ద్రోణ రహస్యంగా పాండవులకి ఎంత సహాయం చేసారో తెలిసినదే ,ఇక విదురుడు అయితే కౌరవుల ప్రతీ అడుగు పాండవులకి మోసుకొచ్చిన వాడు కదా.

10.స్రీలని ఆపదల నుండి కాపాడటం :
నిజానికి ద్రౌపది ఐదుగురు భర్తలూ సంపన్నులూ,అత్యంత బలవంతులు కూడా-కానీ సభామందిరాన అవమానం ఆపలేకపోవటంలో విఫలమయ్యారు కదా.

11. అర్ధ జ్ఞానం అత్యంత ప్రమాదకరం:
పద్మవ్యూహం లోనికే ప్రవేశించటమే కానీ బయటపడటం తెలియక తనకున్న అర్ధ జ్ఞానమతో అభిమన్య్యుడు వంటి మహావీరుడే నేల రాలిపోయాడు. ఏ పనిని అయిన పూర్తిగా తెలుసుకున్నకే మొదలుపెట్టాలి, అలా తెలుసుకోకపోతే ఆ పనిని మధ్యలోనే వదిలేయాల్సిన పరిస్థితి వస్తుంది.

12. ఆడది తలుచుకుంటే ఏమైనా చేస్తుంది
కేవలం ద్రౌపదికి జరిగిన అవమానం వలన, ఆమె కౌరవ సామ్రాజ్యం మీద పెంచుకున్న కోపం చివరికి కౌరవులని వాళ్ళ సామ్రాజ్యాన్ని నామ రూపాలు లేకుండా చేసింది.

13. నీకు ఆసక్తి ఉంటే నిన్ను ఎవ్వరూ ఆపలేరు:
చాలా మందికి తెలిసినంత వరకూ అర్జునుడే ప్రపంచం మొత్తంలో అతిపెద్ద విలుకాడు ,కానీ కుటిల రాజకీయాల వలన తన వేలుని కోల్పోయిన ఏకలవ్యుడు, అర్జునుడిని మించిన వీరుడు నేరుగా గురు శిక్షణ లేకున్నా ,అతనికి ఉన్న ఆసక్తే అర్జునుడి కన్నా గొప్ప వీరుణ్ణి చేసింది. కావున ఏదైనా సాధించాలంటే ముందుగా మనకు దాని పైన అమితమైన ఆసక్తి ఉండాలి లేకపోతే సాధించలేము.

14.మంచి వ్యూహం విజయానికి తప్పనిసరి:
పాండవులకే కనుక కృష్ణుడి అతిచక్కని వ్యూహం లేకపోయి ఉంటే పాండవులు విజయాన్ని సాధించ గలిగే వారు కాదు ఏమో, ఏ పని చెయ్యాలన్న ఒక మంచి ప్రణాళిక(వ్యూహం) ఉండాలి అలా అయితేనే ఆ పనిని సక్రమంగా పూర్తి చేయగలుగుతాం.

శ్రీ కాశీక్షేత్ర నామ మహిమ

https://drive.google.com/file/d/0B7EuL-4ojOaKRG1FM01PUGM2R1BjXzllQkU4c2F1T3VULWd3/view?usp=sharing

హృదయం ద్రవించే వ్యాసం. ఒకసారి చదవండి!

మానాన్న ప్రపంచంలోని అందరి అమ్మలకన్నా “గొప్పఅమ్మ”

గంగాదాస్! నిన్ను ప్రిన్సిపాల్ మేడం పిలుస్తున్నారు !
ఆయా వచ్చి చెప్పిన మాటలకు ఎండలో మొక్కలకు గొప్పు తవ్వుతున్న గంగాదాస్ అదిరిపడ్డాడు . 
దేనికి ? అని అడిగాడు ఆయాను .
ఏమో! నాకేమి తెలుసు ? అంటూ వెళ్లిపోయింది ఆయా .
చేతులకు ఉన్న మట్టిని గబగబా బకెట్ లోని నీళ్ళల్లో ముంచి కడిగేసుకున్నాడు . తలపాగా విప్పి చెమటలు కారుతున్న ముఖాన్ని తుడుచుకున్నాడు . 
వడి వడిగా అడుగులు వేస్తూ కారిడార్ చివరన ఉన్న ప్రిన్సిపాల్ రూమ్ వైపు వెడుతున్నాడు. అతని మనసులో ఆందోళన. 
ఏమి జరిగింది ? మొక్కల గురించా ? ఎక్కడైనా పొరపాటు చేశానా ? లేక తన పిల్ల ఏమైనా తప్పు చేసిందా ? ఎవరినైనా కొట్టిందా ? అలా చెయ్యదే ! ఏమి జరిగింది ? ఇన్ని రోజులుగా ఒక్కసారీ ఎప్పుడూ తనను పిలవని ప్రిన్సిపాల్ మేడం ఎందుకు పిలిచారు ?” అడుగులు తడబడుతున్నాయి . గుమ్మం దగ్గరకి వెళ్ళాడు . 
చిన్నగా స్ప్రింగ్ డోర్ మీద శబ్దం చేశాడు .
అమ్మగారండీ ! లో గొంతుకతో పిలిచాడు .
లోపలికి రా ! ప్రిన్సిపాల్ గొంతు అధికారికంగా వినిపించింది . అతనిలో ఆందోళన పెరిగిపోయింది .
కళ్ళజోడు పెట్టుకుని , తెల్లని కాటన్ సారీ కట్టుకుని , తెల్లని జుట్టుతో ఉన్న ప్రిన్సిపాల్ ని చూడగానే వంగివంగి నమస్కరించాడు .
ఆమె టేబుల్ మీద ఉన్న ఒక కాగితం తీసి అతనికి ఇస్తూ
చదువు అంది 
వణికిపోయాడు గంగాదాస్ 
అమ్మా! నేను చదువుకోలేదు . నాకు ఇంగ్లీష్ రాదు . తెలుగు కూడా రాదు . ఏదైనా పొరపాటు చేస్తే మన్నించండమ్మా ! 
తప్పు చేస్తే ఇంకొక్క అవకాశం ఇవ్వండమ్మా ! 
దయగలమీరే పొమ్మంటే ఎక్కడకి పోవాలమ్మా ?” దీనంగా అన్నాడు గంగాదాస్ 
అతడి కళ్ళల్లో నీళ్ళు ఆగడం లేదు . 
మీ దయవలన నేను నాబిడ్డ ని ఇక్కడ చదివించుకుంటున్నాను. మీరు పొమ్మంటే దానికి 
ఇలాంటి స్కూల్లో నా జన్మలో చేర్చలేను, పొమ్మని అనకండమ్మా వణికిపోతున్నాడు .
అరెరే ! ఏదేదో ఊహించేసుకోకు! మేము నీ పిల్లకి సీటు ఇచ్చింది ఆమె తెలివితేటలు చూసి , నువ్వు మా సిన్సియర్ వర్కర్ వి కాబట్టి. ఈ కాగితం నీకు చదివి పెట్టడానికి టీచర్ గారిని పిలుస్తా ఉండు ! ఇది నీ కూతురు రాసినదే ! నీకు అది చదివి వినిపించాలి అనిపించి నిన్ను పిలిపించాను. ఇది నువ్వు వినాలి .
ప్రిన్సిపాల్ గారి పిలుపు విని సరోజ టీచర్ అక్కడకి వచ్చింది . ఆమె ఆ పేపర్ తీసుకుని చదవడం మొదలు పెట్టింది 
ఈ రోజు మా క్లాసులో మాతృ దినోత్సవం గురించి వ్యాసం రాయమన్నారు . 
నేను ఒక పల్లెటూరిలో పుట్టాను . అక్కడ ఇప్పటికీ విద్య, వైద్యం అనేవి రెండూ సరిగా లేవు ! పిల్లలను కనడం అంటే ఆడవాళ్ళకు మళ్ళీ పునర్జన్మే మా పల్లెటూళ్ళల్లో . 
పిల్లలను కనలేక పురిటిలోనే చనిపోయే తల్లులు ఎక్కువ మా ఊరిలో .
అలాగే మా అమ్మకూడా నన్ను కంటూ తను కన్ను మూసింది . నన్ను తన చేతుల్లోకి తీసుకోకుండానే, తన దగ్గర పాలు తాగకుండానే పురిటిలోనే చనిపోయింది . 
నన్ను తన చేతులలోకి తీసుకున్నది అప్పటికీ ఇప్పటికీ మా నాన్న ఒక్కడే !
తల్లిని చంపి పుట్టాను అన్నారు . 
“శనిగొట్టుదానిని” అన్నారు . ఎవ్వరూ నన్ను కనీసం ఎత్తుకునేవారు కారు . 
నాన్నను మళ్ళీ పెళ్లి చేసుకోమని అమ్మమ్మ, నాన్నమ్మా , తాతలూ అందరూ బలవంతం చేశారు, కొడుకును కనమని . 
ఎందరు ఎన్ని రకాలుగా చెప్పినా నాన్న వినలేదు . 
ఆ ఊళ్ళో ఉంటే వాళ్లందరూ అలాగే బలవంతం చేస్తారు అని, ఉన్న ఇంటినీ , పొలాలనూ అన్నిటినీ వదిలి నన్ను (రోజుల పిల్లను) ఎత్తుకుని నాకోసం నాకు అన్నీ తానే కావాలని, నా జీవిత ఔన్నత్యం కోసం తనకు అక్కడ ఉన్న అన్ని సౌకర్యాలనూ వదిలి వట్టి చేతులతో, నా మీద ప్రేమతో , నన్ను పెంచాలి,ప్రయోజకురాలను చేయాలి అనే తలంపుతో ఈపట్టణం వచ్చేశాడు .
చిన్నప్పుడు నాకోసం ఎన్నెన్ని కష్టాలు పడి ఉంటాడో ! 
ఇప్పుడు తలచుకుంటూ ఉంటె అనిపిస్తుంది .
ఒక్కటే రొట్టె ఉంటె తనకు రొట్టెలు అంటే ఇష్టం ఉండవు అనేవాడు .నాకు ఇప్పుడు తెలుస్తోంది 
నా ఆకలి తీరితే తన ఆకలి తీరిపోయినట్లు నాన్న అనుకునేవాడు అని . 
తాను పస్తులు ఉంటూ నాకు తినిపించాడు అని ఇప్పుడు తెలుస్తోంది . 
తన శక్తికి మించి నాకు ఎన్నో సౌఖ్యాలు, సదుపాయాలూ నాన్న నాకు కల్పించాడు .
నన్ను ఈ స్కూల్ లో చదివించడం కోసం నాన్న ఇక్కడ తోటమాలిగా చేరాడు . 
ప్రేమ ఆప్యాయత అనేవి అమ్మకు మారుపేర్లు అయితే అవి నేను పొందుతున్నది మానాన్న నుండి .
సానుభూతి అనేది అమ్మకు నిర్వచనం అయితే మా నాన్నే నాకు”అమ్మ”. 
అమ్మకు ప్రతిరూపం త్యాగం అయితే మా నాన్న త్యాగం ముందు అది చాలా తక్కువ 
ప్రేమ ఆప్యాయత, త్యాగం, సానుభూతి ఇలాంటి పదాలకు నిర్వచనం “అమ్మ” అయితే మా నాన్న అంతకన్నా ఎక్కువ నాకు . 
మా నాన్న ప్రపంచం లోని అందరి అమ్మల కన్నా “గొప్పఅమ్మ ” 
ఈ మాతృదినోత్సవం సందర్భంగా నేను నాతండ్రికి ఈ ప్రపంచంలోని తల్లితండ్రులు అందరికన్నా గొప్పవాడిగా సెల్యూట్ చేస్తున్నా !
ఇంకా ఈ స్కూల్ లో ఉన్న తోటమాలి నా తండ్రి అని గర్వంగా చెప్పుకుంటాను .
ఈ వ్యాస రచనలో నేను ఫెయిల్ కావచ్చు . నా టీచర్ కి ఇది నచ్చకపోవచ్చు . 
కానీ నిస్వార్ధ ప్రేమకు ప్రతిరూపం అయిన నా తండ్రికి ఇది నేను అర్పించే కృతజ్ఞత .
చదువుతున్న సరోజ టీచర్ గొంతులో కన్నీటిజీర !
వింటున్న ప్రిన్సిపాల్ చీర చెంగుతో కళ్ళను అద్ధుకుంటోంది.
గంగాదాస్ వెక్కి వెక్కి ఏడుస్తూ ఏడుపు దిగమింగు కుంటున్నాడు .
ఆ ఎ.సి గది నిశ్శబ్దంగా అతడి వెక్కిళ్ళ చప్పుడు వింటోంది .
ఆ పేపర్లను సరోజ టీచర్ చేతులలోనుండి తీసుకున్నాడు . గుండెలకు హత్తుకున్నాడు, నిలబడలేక పోతున్నాడు .
ప్రిన్సిపాల్ మేడం అతడికి దగ్గరగా వచ్చింది . కుర్చీ దగ్గరకి తీసుకువెళ్ళింది . కూర్చో బెట్టింది తన టేబుల్ మీద ఉన్న గ్లాసులో నీళ్ళను అతడి చేతికి ఇచ్చింది . ఆమె గొంతులో ఏదో తెలియని ఆర్ద్రత . 
గంగా దాస్ ! 
మీ అమ్మాయి రాసిన ఈ వ్యాసానికి మేము 10/10 మార్కులు ఇచ్చాము . మాతృదినోత్సవం సందర్భంగా ఇంతకంటే గొప్పవ్యాసం ఎవరూ రాయలేరు, ఎందుకంటే ఇది ఒక కూతురు తన తల్లి పట్ల చూపే అభిమానానికి వెయ్యి రెట్లు అభిమానాన్ని వ్యక్తపరుస్తున్న వ్యాసం. మేము రేపు మన స్కూల్లో మాతృదినోత్సవం జరపబోతున్నాము.దానికి ముఖ్యఅతిధి నువ్వే !
నిన్ను మించిన తల్లి ఇంతవరకూ మా స్కూల్ చరిత్రలో మాకు తెలీదు . అందుకే నీకు సత్కారం చెయ్యాలని నిర్ణయించుకున్నాము . నీఅంగీకారం కోసమే నిన్ను పిలిపించాను.అంది 
మేము ఈ సత్కారం చెయ్యడానికి ముఖ్య కారణం పిల్లలను తల్లులే కాదు తండ్రులు కూడా అమితంగా ప్రేమిస్తారు అనే విషయం అందరికీ తెలియాలని . 
నీవు చేసిన త్యాగానికి, నీవు నీ కుమార్తె పట్ల చూపిన ప్రేమకు గుర్తింపుగా ఈ సత్కారం చెయ్యాలి అనుకుంటున్నాము . ఇది ఎందరికో స్పూర్తిదాయకం కావాలి .
నిన్ను గౌరవించడం ద్వారా మీ అమ్మాయి తన తండ్రి ప్రపంచం లో “గొప్పతల్లి” అన్న మాటలను నిజం చెయ్యాలి అనుకుంటున్నాము .
మా స్కూల్లో ఒక గొప్ప తండ్రి ఉన్నాడు అని పిల్లల తల్లి తండ్రులకు చెప్పాలి అనుకుంటున్నాము . 
నువ్వు మాబడి తోటలో పూల చెట్లను కాపాడే తోటమాలివి మాత్రమే కాదు . 
నీ జీవితపు తోటలో పూసిన పూబాలను కాపాడుతున్న ఒక చక్కటి తోటమాలివి.
అందుకే రేపు నీవే మాకు ముఖ్య అతిధివి !

 

Advertisements